Αμαλια

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδεςρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Παρότι το συγκεκριμενο blog ειχε εναν πιο σατιρικο-κωμικο σκοπο, θα πρεπει να τιμησουμε αυτον τον ηρωα της σημερινης πραγματικοτητας που επικρατει στον τοπο που βρισκομαστε. Η γραφειοκρατια σε συνδυασμο με την παραγκα και διαφθορα που επικρατει στον τομεα της υγειας και οχι μονο φερανε αυτο το δυσαρεστο αποτελεσμα. Ο θανατος της ισως να ξυπνησει καποιες συνειδησεις, η μικρη κοινωνια των blogs εχει ξεσηκωθει σε εναν μεγαλο βαθμο, παρολα αυτα πιστευω ειμαστε θυματα ενος συστηματος που ανεχομαστε εδω και αρκετο καιρο, το γεγονος οτι καποιοι αρνουνται να ανεβασουν τον μισθο των γιατρων θεωρωντας πως το φακελακι θα παιξει τον ρολο της επιδοτησης για τους γιατρους, που και απο την πλευρα τους σταδιακα ξεχνανε ολο και περισσοτερο τον ορκο του Ιπποκρατη, με εξαιρεσεις βεβαια αλλα που δεν παυουν να ειναι μειοψηφια μπροστα στον οχλο.

Το κυκνειο ασμα της μιας τοσο αγωνιστικης προσωπικοτητας δωθηκε στο blog οπου η ιδια αποφασισε να μας εκμυστηρευτει την ιστορια της και να μας κλωνισει σε τετοιο βαθμο που ισως και να γινει κατι σε αυτην την χωρα, που οπως φαινεται, αν δεν μπει το μαχαιρι στο κοκκαλο, δεν θα αφυπνιστει ποτε. Να τιμησουμε λοιπον την Αμαλια οπως μπορουμε, αφιερωνοντας εστω καποιον χρονο απο την ζωη μας, καποιες γραμμες απο ενα αρθρο μας, λιγο σαλιο στον φιλο μας, ωστε να μην πηγε τζαμπα η απωλεια της, η απωλεια ενος συνανθρωπου μας που αρνηθηκε να δωροδοκησει, αρνηθηκε να γινει μερος του συστηματος, αρνηθηκε να παρασυρθει με τον οχλο, εκμεταλλευτηκε απο τους παντες, και ομως δεν απαρνηθηκε απο τις αξιες της.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)